hoe het begon…

dag -9: het leek een heel gewone opmerking waarmee mijn avontuur begon: “mijn papa wil je iets vragen”, zei Katleen.  Ik hoefde me alleszins weinig zorgen te maken over wat haar papa me wou vragen, Katleen is immers één van de 4 beste vriendinnen van mijn lief Nes en haar papa is Edy Van Damme, een betrouwbare man en een vriend van ons.

Dus geen spannend verhaal met ongewenste zwangerschappen en afrekeningen in het maffiamilieu, voor wie dat graag had gehoord.  Als ik het dan toch spannend vond is omdat ik verwachtte dat hij me zou vragen om bij de volgende verkiezingen op de lijst te staan van een politieke partij, zoals Katleen me snel bevestigde.

Maar zover was het nog niet, ik zou alvast de tijd nemen om erover na te denken en Edy ging ’s bij ons langskomen voor een gesprek.

dag -5: op een zonnige dag, tijdens het schoolfeest van mijn kindjes, kwam Edy naast mij zitten met de verwachte melding dat hij me iets wou vragen.  Om alles een officiëler karakter te geven én omdat ik toch wat gerichte vragen had, spraken we af dat hij maandag zou langskomen.  Na een gesprek over vanalles en nog wat ging hij er vandoor (hij kent veel mensen waarmee hij kan gaan babbelen), waarna hij nog geen 5 minuten later terugkwam met zijn politieke collega Yvette, die op haar beurt wat kwam vertellen over, tja, de partij en zo.  Was dit dan mijn toekomst?  Zou ik vanaf nu (zelfs zonder officiëel “ja” gezegd te hebben) deel uitmaken van de gemeentepolitiek?  Zou ik vanaf nu altijd glimlachend handjes moeten schudden met eventuele kiezers en overal en voor iedereen gul pinten trakteren?

Mijn tafelgenoten, vrienden en ouders van klasgenootjes van de kinderen, lieten me alvast weten dat dit inderdaad mijn toekomst was, zich verbazend hoe populair ik opeens was.  Of ze ook voor mij zouden stemmen was een andere zaak, het zijn intelligente kiezers die willen weten wat ik voor hen kan doen vooraleer hun stem uit te brengen.  Maar ik kon alvast beginnen met hun een pint te trakteren…

dag -3: iets later dan verwacht kwam Edy aan, hij is dan ook vader van twee dochters en opa van vier kinderen, wanneer die zijn aandacht vragen moet zelfs een afspraak met mij wachten.  Aan hem om mij te overtuigen door te antwoorden op volgende vragen: hoeveel tijd moet ik er insteken?  hoeveel geld moet ik er insteken?  wat wordt er van mij verwacht?  Op alle vragen kreeg ik een duidelijk antwoord, dus restte me alleen om er lang over na te denken.

dag -1: toch ook even aan mijn baas vragen of hij ermee akkoord kan gaan.  Nog nooit eerder had iemand hem dat gevraagd, en vermits de partij waarvoor ik zou opkomen (buiten een paar misstappen ooit) van onbesproken allooi is mocht ik ervoor gaan.

dag 0: de beslissing is gevallen, ik mail Edy dat ik akkoord ben en dat hij maar moet laten weten of ze me nog kunnen gebruiken.  Niet veel later krijg ik een mailtje terug dat hij het heel goed nieuws vindt.  En ik krijg ook een mailtje van Yvette.

Dit is het dus, ik sta binnenkort op de lijst van de sp-a.  Geen tijd te verliezen, vanaf nu zullen we er alles aan doen om de gevraagde resultaten te halen (waarover later meer) en ik heb al volop ideeën en standpunten.