de vergadering

daar was ik dan, al had het me wat moeite gekost omdat ik de parochiezaal niet kon vinden (ik kom dan ook weinig in parochiezalen).  Van alle aanwezigen kende ik er één en met een andere heb ik in de klas gezeten (die ken ik dus ook, hé).  Sommige kende ik van gezicht, andere van haar noch pluim.  Ikzelf was allicht nieuw voor de meesten, niets wat niet kon opgelost worden met handjeschud.

Dit waren ze dan, het bestuur van de sp.a steenokkerzeel, waaronder het gros van mijn medekandidaten op de kieslijst van de sp.a.  Zoals later zou worden opgemerkt gaat het om een heterogene lijst met mannen en vrouwen, jong en oud, geografisch mooi gespreid over de gemeente (wanneer iedereen thuis zou zitten want nu zaten we samen in een parochiezaal), misschien nogal eenzijdig bleek van vel, al is dat waarschijnlijk gewoon de situatie in de gemeente (12% allochtone kinderen in het onderwijs in Steenokkerzeel, 8% in Melsbroek – vergelijk met 73% in Diegem).  Zou ik me tussen deze mensen thuis voelen?  Waarschijnlijk wel, given time.

Bijna 3 uur later wist ik weer veel meer, kende ik de mensen een beetje beter en kon ik gaan slapen.  In mijn agenda stonden reeds een paar data waarop ik me met mijn medekandidaten kan tonen aan onze potentiële kiezers, bijvoorbeeld op de eetdag (ik verklap nog niet wat er op het menu staat).  Binnenkort vind je me op een affiche in uw buurt!