De energie die gehaald wordt uit zonnepanelen noemt men “hernieuwbare energie”, samen met energie uit bijvoorbeeld windmolens.  Dit omdat de zon en de wind er altijd zullen zijn, ze merken bij wijze van spreken niet dat ze gebruikt worden om elektriciteit op te wekken.

Ze behoren tot de grotere groep van groene energie.  Voor elektriciteit wordt de benaming “groene energie” gekozen omdat er geen CO2 uitgestoten wordt bij de productie, wat bijvoorbeeld het geval is bij gasturbines.  Gas is geen hernieuwbare energie, op is op.

Van alle manieren die kunnen gebruikt worden om elektriciteit op te wekken is het gebruik van zonnepanelen het minst afhankelijk van de schaal van de installatie: de opbrengst van één paneel is evenredig met de opbrengst van 50 panelen.  Bij windmolens is de grootte van de wieken wel sterk bepalend voor de opbrengst, een kleine windmolen brengt evenredig minder op dan een grote.  Zelfde natuurlijk voor een kerncentrale, want waarom zien we anders zo weinig kerncentrales in de mensen hun tuin staan?

Zo komen we naadloos tot een tweede voordeel van zonnepanelen, ze brengen weinig overlast voor de buren.  Ter vergelijking: ik wil inderdaad geen kleine kerncentrale in de tuin van mijn buur  (veiligheid waarschijnlijk) en liefst ook geen windmolen (continue bewegende schaduwen en geluidsoverlast).  Met zonnepanelen veroorzaak ik geen enkele last voor mijn buren.

De keuze voor zonnepanelen is dus de juiste keuze als alternatieve en groene bron voor elektriciteit.  Waarom moet ik me dan zorgen maken dat ze mijn juiste keuze onterecht gaan belasten?  Omdat het elektriciteitsnet niet geschikt is voor decentrale productie én omdat de grote producenten een monopolie willen op productie.

Het elektriciteitsnet geschikt maken voor decentrale productie, de eigenaars van zonnepanelen op een eerlijke manier belasten voor het gebruik van het elektriciteitsnet én op een zuiniger manier omspringen met elektriciteit kan door het gebruik van slimme meters.  Die slimme meters kunnen informatie doorgeven aan de producent over het aantal kW er op dat moment echt nodig is.  Op piekuren kan de elektriciteit duurder gemaakt worden, op tijdstippen met een overproductie kan de elektriciteit goedkoper gemaakt worden.  Op die manier worden gebruikers gestimuleerd om op de juiste momenten elektriciteit af te nemen, zodat het elektriciteitsnet optimaal gebruikt kan worden.  Het zou zelfs mogelijk zijn om slimme apparaten automatisch aan te zetten op die tijdstippen die het meest gunstig zijn: de wasmachine staat klaar en start automatisch met wassen wanneer er veel wind is (voor klanten die kiezen voor échte groene energie), water wordt warm gemaakt in de boiler wanneer de elektriciteit goedkoper is, enzovoort.

Slimme meters vergen echter een grote investering.  De kost van de slimme meters doorrekenen aan de gebruiker is niet vanzelfsprekend, want buiten het besparen van elektriciteit (wat ook kan gebeuren door kleine inspanningen die geen geld kosten) levert een slimme meter weinig op voor de gebruiker, het voordeel geldt vooral voor de producenten, netbeheerders, distributeur(s).  Een volledige uitrol van de slimme meters levert pas een voordeel op na ongeveer 24 jaar, een gedeeltelijke uitrol (bijvoorbeeld alleen voor de prosumenten) is veel minder rendabel en dus niet aan te raden.

Geen makkelijke materie dus, daarom zal men in eerste instantie een oneerlijke manier vinden om de eigenaars van zonnepanelen te belasten, hoewel zij een goede keuze gemaakt hebben voor een groenere toekomst.