ik betrad de weg naar gratis elektriciteit lang geleden, in een tijd dat er nog voldoende olie was.  Een windmolen was een bezienswaardigheid in Holland, zonne-energie diende alleen om een mooi kleurtje te krijgen.  En toen kwam de opwarming van de aarde.  En toen kwam Kyoto en werden er kleine initiatieven genomen om energie te besparen.  Toen viel mijn frank (zo lang is het geleden, de frank bestond nog)!

Ik was zeker niet de eerste die op het idee kwam om energie te besparen, er waren al vele klimaatwijken geweest vooraleer ik me inschreef.  Ik werd energiemeester, samen met mijn buurman, wij zouden de mensen laten weten hoe ze het best bespaarden op energie zonder comfort te verliezen.  De avonden waarop ons uit de doeken gedaan werd hoe we dat moesten aanpakken waren op zijn minst leerrijk.  We leerden dus om “energie” te besparen, maar gratis energie lijkt me onhaalbaar, gratis elektriciteit daarentegen…

Daarna kreeg ik nog nuttige informatie op een samenaankoopavond van isolatiemateriaal.  Het bedrag dat ik investeerde aan materiaal kreeg ik integraal terug als subsidie.  Vele maanden werkte ik op mijn zolder, elke keer had ik minder energie nodig om te verwarmen.  Maar de elektriciteitsrekening werd elke keer hoger, hoeveel ik ook bespaarde.  Ik was nog altijd ver verwijderd van gratis energie…

En toen, na jaren van besparingen, werden er bij vrienden zonnepanelen op het dak gelegd door andere vrienden (die weliswaar een bedrijfje hadden) en lieten ze ons weten dat het toch wel interessant was.  De berekeningen over de mogelijke kosten en opbrengst van zonnepanelen lagen al jaren in mijn schuif.  De conclusie was: de investering is te groot, de oplossingen niet rendabel en eigenlijk zijn zonnepanelen niet de beste oplossing voor het milieu.  Ik wachtte op een technologische ommekeer waardoor een dak vol panelen de normaalste zaak van de wereld werd.  Mijn berekeningen van een paar jaar geleden gaven me zeker geen gratis elektriciteit…

Maar wat zag ik toen ik alles opnieuw berekende?  De prijs van de zonnepanelen was gedaald met meer dan 30%, voor elke 1000kWh die mijn panelen produceerden kreeg ik nog altijd 330 EUR, de lening die ik moest aangaan om de zonnepanelen te betalen kon aan een rente van 2% en ik kon 40% van de investering nog ’s inbrengen in de belastingen.  Uiteraard zou ik amper nog elektriciteit nodig hebben uit het elektriciteitsnet, dus geen hoge rekeningen meer van een leverancier.  Te mooi om waar te zijn!  Toen ik mijn verhaal deed aan een collega liet die me weten dat ik me zeker moest vergissen, zo mooi kon een verhaal niet zijn, hij geloofde niet in sprookjes.  Alleen in een sprookje zou iemand kunnen profiteren van gratis elektriciteit…

Ik berekende alles opnieuw.  En opnieuw.  Ik informeerde me op het www over angels en valkuilen.  Ik kwam tot de vaststelling dat alles klopte: ik kon gratis elektriciteit krijgen!  En al wat ik moest doen is een lening aangaan aan een rente die lager is dan de inflatie.  En de elektriciteit die ik produceer verkoop ik aan 33 cent per kWh (terwijl ikzelf 22 cent betaal bij een echte groene leverancier), gedurende 20 jaar.  Tja, ik nam een beslissing die zowel ecologisch als economisch interessant is.

Natuurlijk neem ik ook een risico.  Morgen kan de regering al beslissen om mijn zonnepanelen te onderwerpen aan een oneerlijke belasting.  Electrabel kan mijn buurman laten geloven dat hij voor mijn zonnepanelen moet betalen (demagogie wordt dat genoemd, geloof ik).  Wat als ik binnen 2 jaar een dure reparatie moet laten uitvoeren aan mijn zonnepanelen, wat als mijn dak beschadigd raakt, wat als mijn zonnepanelen opeens niets meer opbrengen, wat als …

Natuurlijk had ik al een grote inspanning gedaan om mijn energieverbruik sterk te laten dalen, beter dan de 8% die Kyoto aan mij gevraagd heeft.  Wat mijn zonnepanelen na één jaar opgebracht hebben zou tien jaar geleden niet voldoende zijn om mijn verbruik te dekken, nu heb ik nog 1000kWh over (mijn buurman kan die gebruiken, al zal zijn leverancier er het normale tarief voor aanrekenen).  En ik ben niet van plan om op mijn lauweren te gaan rusten: we hebben een regenput laten installeren zodat we het regenwater op een nuttige manier kunnen gebruiken (zwembadje voor de kinderen, bloemetjes water geven, de auto wassen,…), daarnaast gebruiken we een regenton voor het regenwater van het tuinhuis zodat de kinderen zelf water kunnen nemen voor hun spelletjes, wanneer we een douche nemen laten we het koude water aan het begin niet weglopen maar verzamelen het in een emmer om de volgende keer het bad te vullen, ik doe de kraan dicht om me in te zepen, het condenswater van de droogkast wordt gebruikt om te kuisen, de thermostaat staat op 18°, we hebben voor de eerste keer een moestuintje aangelegd om voor een klein deel te proberen wat eigen groenten te kweken, …  En toch leven wij heel modern en comfortabel!

Dus als ik je nog niet heb kunnen overtuigen dat gratis elektriciteit echt haalbaar is, er zijn honderden manieren om energie te besparen.  En weet dat de weg naar gratis energie zeker zo leuk is als het halen van het doel.