met de eindmeet in zicht is het tijd om het tempo wat te verhogen.  Vorige week hadden we een promotoer met paard en kar in Steenokkerzeel, dit weekend was het tijd om folders en persoonlijke brieven te bussen.

Het weer speelde mooi mee, het zonnetje was helemaal van de partij en met vriendin en kindjes ging ik op pad om in mijn straat stemmen te winnen.  Want waar kan ik beter terecht dan bij mijn vriendelijke buren (toch een reden om naar Steenokkerzeel te komen).  Voor de jongste stemmers onder hen had ik nog een persoonlijke brief die jongeren erg moet aanspreken.  Wat ik echter in de afgelopen weken geleerd heb is dat een gemeenteverkiezing bij uitstek het strijdtoneel is van mensen die mensen kennen.  Ik stem bij voorkeur ook op een persoon die ik van dichtbij ken, maar wat ik niet vermoedde was dat iederéén wel iemand kent die op één of andere lijst staat.  En meestal dus zelfs twee mensen…

Toen ik in juni gevraagd werd voor de lijst van de sp.a zat ik aan een tafeltje in de zon met buren en vrienden.  Ik stelde me toen voor dat ik in de maanden tot aan de verkiezingen omringd zou worden door een campagneteam dat overal stemmen probeerde te winnen voor mij.  Toen ik dat deze middag aan mijn vriendin vertelde vroeg ze me of ik me spiegelde aan Obama.

En ja, eigenlijk wil ik me aan hem spiegelen.  We delen vele standpunten (al dan niet een beetje aangepast van de Amerikaanse naar de Steenokkerzeelse situatie) en hij weet mensen te overtuigen (daar moet ik allicht nog wat aan werken).  En waarschijnlijk is hij ook ooit op pad geweest met folders en brieven om bij hem in de buurt te bussen, samen met Michèle.

Dus met één week te gaan doe ik iets meer dan luilekker in de zetel te zitten op een zonnige zondag en ik hoop dat ik volgende week een steentje kan bijdragen aan het succes van de sp.a in Steenokkerzeel.