Maar zou het nut onderzocht kunnen worden?  Laat ik het zo stellen: als ik evenveel water en elektriciteit zou verbruiken als 10 jaar geleden zou ik mijn vakantieplannen moeten opofferen aan het betalen van facturen.  Al die besparingen zijn dus in eerste instantie nuttig voor mijn eigen portemonnee.  Daarbij is het zeker ook nuttig voor het milieu.

Waarom precies? Je had het op tv gezien?  De media speelt zeker een rol en het zou nog beter kunnen.  Maar meer dan de media zou de politiek een grotere rol moeten spelen.  Door de media kunnen de mensen aangespoord worden om beter met energie om te gaan, de politiek kan alles in duidelijke regels gieten.  Het promoten van zonnepanelen is daarvan een goed voorbeeld: door de installatie ervan te subsidiëren hebben veel mensen de stap kunnen zetten.  Maar de politiek kan ook een vuile rol spelen: door het naar de mond praten van de producenten en netbeheerders van elektriciteit zullen de positieve maatregelen omgedraaid worden naar een straf voor wie de stap gezet heeft naar een groenere toekomst.  In plaats van een besparingen te stimuleren doen ze precies het tegenovergestelde. Dat is ethisch niet verantwoord.

Waarom is het ethisch niet verantwoord?  De politiek moet een groter doel dienen, niet de macht van conglomeraten consolideren.  Cru gesteld gaan we naar een politiek geënt op de Italiaanse maffia.

Hoe verhouden de verschillende Italiaanse maffiagroepen zich op dit moment?  Goed, denk ik, al gaan ze waarschijnlijk zelden een pint met elkaar drinken.  Nu moeten we volgens sommige bronnen al niet meer naar Italië voor de maffia, het volstaat om naar Oostende te gaan.

Heb je wat met Oostende?  Ik ben daar vaak met mijn ouders en zusje op vakantie geweest en ik denk daar altijd met plezier aan terug.  Ik herinner me de lange wandelingen van Zeezicht naar Oostende, het winkeltje in de Langestraat en de parking van Zeezicht waar ik ongestoord tennisballetjes tegen de muur kon kloppen.  Zeezicht is echter allang verdwenen en ik ga nu met mijn lief en kinderen liever naar Spanje.

In de spaanse media is uw comeback al een wonder genoemd.  Hoe staat het met uw herstel?  Terugkomen in Spanje is altijd een feest, na de vakantie weer terugkeren naar het “normale” leven is moeilijker en het herstel verloopt dan wat vlotter met de sangria die we elke keer meenemen.  Maar aan alle sprookjes komt een einde en de sangria is weeral bijna op.  Nu doe ik mijn job echt wel graag en dat helpt ook.

U oefent één van die zeldzame beroepen uit waar de kennis van foltertechnieken belangrijk is.  Bent u daar zelf beslagen in?  Wij gebruiken liever de term “verkoopstechnieken”.  Die technieken zijn belangrijk en al heb ik die best goed onder de knie, je kan altijd bijleren.  Maar wat nog belangrijker is dan techniek is een ware passie.  Je kan misschien een goede verkoper of journalist worden op basis van techniek, maar wat bijvoorbeeld met een mensenrechtenwaarnemer?

Waar zit het verschil tussen journalisten en mensenrechtenwaarnemers?  Bijvoorbeeld dat mensenrechtenwaarnemer een langer woord is, dat staat goed op een naamkaartje.

Ben je betrokken bij de grote wereld waar je deel van uitmaakt?  Voor een groot deel wel, ik ben geëngageerd, maar zou graag wat meer sociale vaardigheden bezitten.  Soms ben ik ook gewoon een nerd die blij is met de command line van de Raspberry Pi.

Weet je welk beeld mensen van je hebben?  Niet zozeer het beeld van een nerd, denk ik.  Al kan ik wel vaak meespreken over vanalles, word ik dan beschouwd als een slimmerik of een betweter, daar kan ik niet op antwoorden.  Het beeld dat mensen van me hebben valt wel helemaal samen met wie ik echt ben: rustig, betrouwbaar, grappig, een goede partner voor mijn lief en een goede vader voor mijn kinderen.

Ik zou natuurlijk graag gezien worden als knap, charmant, spannend enzoverder, maar of dat belangrijk is wil ik nog betwijfelen.

Bent u al bij al tevreden over uw status in Hollywood?  Ik vrees dat ik niet verder kom dan de status van toerist.  Wat niet slecht is wanneer het zonnetje er schijnt.

Hou je van New Order?  Ja, fantastische groep.  Ik herinner me een zinnetje waardoor we dachten dat New Order iets met Nederland had: “There’s a ship in the haven”, dat was natuurlijk de harbour maar het gaf de song een bepaald mysterie.  Het is pas later dat ik ben gaan luisteren naar Joy Division.  Van beide groepen ben ik geen absolute fan, maar bepaalde songs staan in mijn lijst van all time favourites.

Is er ooit een periode geweest dat je in muziek niets vond wat je raakte?  Ik denk zelfs dat muziek me het meeste raakt, misschien omdat het zo makkelijk toegankelijk is.  Ik ben ook van mijn melk geweest toen ik voor het eerst “L’Eglise d’Auvers sur Oise” zag, maar daarvoor moet je al de hoge drempel naar het museum over.  Vroeger vond ik een muziekfestival ook een hoge drempel hebben maar tegenwoordig wil ik er gewoon bij zijn.

Ik hoop dat ik die interesse voor muziek en kunst-in-het-algemeen kan overbrengen op mijn kinderen.  Ze hoeven niet van dezelfde muziek te houden als ik, laat ze daarin maar rebelleren, maar een soort van passie zou best mogen.  Als ze die passie ook vinden in hun beroep zou het helemaal mooi zijn.

En wat als uw zoon op een dag torero wil worden?  Dan liefst met passie.  Het is meegenomen dat zijn job dan voornamelijk in Spanje is, misschien dat we daar dan toch een appartementje kopen.