Kort na de bekendmaking dat alle eigenaren van zonnepanelen gemiddeld 200 EUR zouden moeten betalen voor het “dubbel gebruik” van het distributienet kreeg ik van mijn elektriciteitsleverancier een factuur in de bus.  Ik had gerekend op 250 EUR (5000kWh aan 50 EUR per 1000kWh) maar het was in werkelijkheid nog meer.

Nu ben ik van nature een persoon die luistert wanneer de overheid zegt dat ik moet betalen, cfr belastingen, nog belastingen en nog meer belastingen.  Ik ga er altijd van uit dat er met mijn geld iets nuttigs gedaan wordt, cfr sociale zekerheid, infrastructuur en pensioenen.  Dus ging ik akkoord met het betalen van ongeveer 75 EUR per kwartaal.  De elektriciteitsleverancier kon ik ook moeilijk met de vinger wijzen, ze geven me een eerlijk tarief en ik ben aandellhouder van de coöperatieve (zie ecopower voor meer uitleg).

Ik was ondertussen nog niet bepaald aan het verspillen gegaan, ik ben van mening dat een energiezuinige levensstijl altijd wel ergens goed voor is, al was het maar voor het milieu.  Dus zou ik op het einde van het jaar weer heel wat meer geproduceerd hebben dan verbruikt.  En zelfs al vond ik de 300 EUR per jaar niet echt billijk, meer dan dat zou ik zeker niet willen/moeten betalen.

Groot was dan ook mijn verbazing toen ik van de elektriciteitsleverancier een brief kreeg om te zeggen dat een rechter de betaling van het zogezegde “dubbel gebruik” onwettig had bevonden.  Ik moest dus niets meer betalen voor het gebruik van het distributienet, wat ik al betaald had werd gewoon teruggestort.

Ik was niet alleen verbaasd, ik was ook blij (300 EUR is veel geld) en ik was zeker ook zelfvoldaan (geen mooie eigenschap, ik weet het, maar ik zweer je dat ik niet zelfvoldaan ben van aard).  Maar ergens voelde ik me beloond voor het risico dat ik genomen had om te investeren in een milieuvriendelijke energie.

Dus kostte elektriciteit me in 2013 weer nul euro.  En al weet ik dat er me vroeg of laat een rekening zal gepresenteerd worden, ik ben gelukkig met mijn keuze.