Een strategische zet

“de regering kampt met een begrotingstekort van 2 miljard”, stond er overal te lezen.  Koren op de molen van de oppositie om het wanbeleid van de regering aan te kaarten.  Ik kon me er ook in vinden, wat hadden alle besparingen uiteindelijk opgeleverd als we nu met een put van 2 miljard zaten?  Waar was al het geld naartoe dat op de kap van de gewone burger bespaard werd?

Toen las ik een opiniestuk van Jonas Muylaert in De Morgen.  Blijkt dat het aankondigen van een begrotingstekort een beproefde strategie is.  En dan vielen voor mij de puzzelstukjes op zijn plaats: de NV-A gebruikt deze strategie elke keer, en elke keer trappen we er massaal in.

Je mag er donder op zeggen dat wanneer er een aankondiging komt van een probleem binnen de regering, er een actie op volgt die al lang gepland was.  Dus gaat het vandaag niet over een tekort van 2 miljard, waar de regering en met name de Minister van Financiën Johan Van Overtveldt (N-VA) niets aan kunnen doen want het komt doordat de bedrijven hun belastingen niet op voorhand hebben betaald (een misrekening dus), maar over het feit dat de regering toch weer gelijk had.  Kijk hoeveel ze al bespaard hebben!  En toch is er nog een tekort!  Dus moeten we nog verder besparen, dat is toch duidelijk!

En dan komen we tot de actie die het gevolg is: de sociale zekerheid moet eraan geloven.  Want daar kan er bespaard worden, daar moet er bespaard worden.  Open-VLD en CD&V zijn geen vragende partij maar de NV-A zal opperen dat er geen enkele andere mogelijkheid is om de begroting te laten kloppen.  De NV-A zal zich (weeral) opwerpen als de redder van het land, met Minister van Financiën Johan Van Overtveldt als de nieuwe held.