Thuis: vertrek 6.55 uur

Station Vilvoorde: tickets gekocht heen/terug BXL Zuid (geldig voor het ganse weekend) – geen geld voor snoepautomaat – vertrek trein om 7.15 uur

Station BXL Zuid: aankomst rond 7.33 uur – vertrek Thalys om 7.43 uur

Thalys: onze genummerde plaatsen zijn bezet, maar we vinden makkelijk plaats in de toch wel volle trein – geen croissants in de bar, dus moeten we het doen met een Twix – wanneer we bijna in Paris Nord zijn zit ik al halverwege het boekje “De Japanse Tuin” van Pieter Aspe (redelijk flut)

Station Paris Nord: Lief moet naar het toilet – we kopen tickets voor de metro – in een librairie kopen we een kaartje van Paris en een BIC.

Paris: eerste etappe: Sacré Coeur, waar we te voet naartoe wandelen, via de straat met de goedkope bruidskledij.  Voor de eerste keer zien we de Tati, een Zeeman maar dan 10 keer zo groot.

Sacré Coeur: om de honger te stillen eten we een croque monsieur, op Parijse wijze, met de kaas bovenop de boterham.  ’t Is niet zo lekker als zou moeten zijn, maar de honger is groot.  Zo hebben we genoeg energie om de trappen op te lopen.  Het eerste mooie uitzicht op Parijs, het kunstenaarsplein (Place de Tertre) op Montmartre, een kleine galerij met beeldhouwwerken van Dalí (die we niet bezoeken, misschien later), de eerste vloedgolf me toeristische winkeltjes (waar we zeker nog moeten zijn voor souvenirs voor het thuisfront) en dan denken we dat het tijd is om met de metro richting ons hotelletje te gaan.

De Metro: met de metro kan je makkelijk overal in Parijs geraken, al dan niet met een paar keer overstappen of een kwartiertje te voet gaan.  In het begin zijn die kleine wandelingetjes natuurlijk zeer aangenaam, dus hebben we er ook geen probleem mee om een halte vroeger te stoppen en een eindje te stappen.  Dus is onze eerste afstap aan de Place d’Italie, twee lange straten verwijderd van ons hotel.  We zijn dan ook blij om uiteindelijk bij het Five Hotel in de rue Flatters aan te komen.

The Five Hotel: het is een beetje zoeken naar de ingang, daarna komen we in een kleine lobby.  “De kamer is nog niet klaar”, is de mededeling die ons nog niet in paniek doet slaan, alhoewel we uitgestrekt op ons beddeke willen ploffen, maar het is nog vóór twaalf uur en dus zullen we wat te vroeg zijn.  Maar dan laten ze ons weten dat we pas om vier uur (!!!) verwacht worden.  We slikken de ergernis door (sec) en zetten onze weg verder: we zullen iets zoeken om te eten en dan volgen we de planning zoals voorzien, een namiddag op Père Lachaise.

Pantéon: We gebruiken intensief het kaartje van Parijs, dat ons langs de universiteitsstraten naar het Pantéon leidt.  Veel hebben we niet gezien op deze wandeling, maar kan komt onverwacht het moment: we zien de Eiffeltoren.  Inderdaad zoals in de film, of zoals het altijd verteld wordt, geheel onverwacht en dan is het toch een mooi moment.  We gaan iets drinken in Le Comptoir du Pantéon, een gezellig cafeetje waar we op het terras zitten.  We drinken een grote cola (33cc), die we niet uit krijgen, maken gebruik van het sanitair en vervolgen onze weg.  Zo komen we aan het Parc du Luxembourg en achter de hoek vinden we een lekkere crêpe, zo groot en lekker dat het voldoende is als middagmaal.  Met de metro vertrekken we daarna naar…

Père Lachaise: Waw!  Dat is het eerste waar ik aan denk.  Bij een kerkhof denk ik aan mooi uitgelijnde paadjes met graven netjes naast elkaar, maar dit is anders…  een doolhof van paadjes en graven, alles door elkaar en met de meest opmerkelijke graven die je je kan inbeelden.  We besteden hier dan ook het grootste stuk van onze tijd: het is mooi weer, het is niet eenvoudig om het graf van een bekende te vinden (in casu Jim Morrison) en we hebben geen haast.  Het graf van Jim Morrison is ook compleet anders dan verwacht, het ligt zelfs half verstopt achter een vrij grote grafkapel, het is ook het enige graf dat afgeschermd is door nadarafsluitingen.  Maar voor mijn lief is het een blij weerzien met haar held.  Ik verslik me nog in de lucht en blijf een half uur hoesten.  Dan hebben we afspraak in ons hotel, waar we (volgens de afspraak) een welkomstdrankje krijgen.

The Five Hotel, part 2: de kamer is klaar, maar het welkomstdrankje niet.  Zoals we konden verwachten aan de hand van de lobby is de kamer piepklein.  Ze ziet er wel hip en trendy uit, maar dan mini-hip en mini-trendy.  We willen dan ook niet te lang blijven hangen in de kamer en besluiten vroeg te vertrekken voor het avondeten.  We hebben al een goed idee om naar de echte Quartier Latin te trekken en daar onze avond door te brengen en vragen aan de koele receptionist (ik denk dat het een robot is) hoe we daar geraken: blijkt dat we geen moeite moeten doen, vakbij is de Rue Mouffetard en daar vinden we alles wat ons toeristisch hartje nodig heeft.

Rue Mouffetard: inderdaad, na een paar straatjes komen we in een gezellige drukte, een marktje vooraan in de straat en dan verderdoor een hoop café’s, bars, eetgelegenheden,…  De dorst en goesting is groot, dus gaan we eerst een caipirinha drinken (niet zo goed als thuis, maar best lekker).  De keuze aan eetgelegenheden is groot, maar we kiezen voor een pizza, spijtig genoeg in de enige pizzeria in Mouffetard en die schenken geen alcoholische dranken.  Zo blijft onze eerste dag nogal droog en na een tweede caipirinha keren we naar onze mini-hip-en-trendy kamer.

The Five Hotel, part 3: de kamer is natuurlijk wel zeer nieuw, dus in een onberispelijke staat.  Het sanitair is modern en proper, er is zelfs een leeslampje aan het toilet, de douche ziet er niet slecht uit (maar thuis hebben we natuurlijk een grote state-of-the-art rainshower).  Rond het bed hangen koordjes, die het geheel een gezellige uitstraling geven.  De flatscreen TV heeft meer dan 400 kanalen, zappend van voor af aan geraak je tot een goeie honderd vooraleer je het beu bent en toch nog altijd niks gevonden hebt.  Dus gaan we slapen, tot we ’s morgens vroeg weer wakker worden.

Ontbijt: de eetzaal is ook klein, maar weerom heel modern en leuk (een spiegel maakt dat je geen claustrofobie krijgt) en het ontbijt is zeer lekker.  Croissants, mini-stokbroodjes, kaas, eieren, spek en een grote kop warme chocomelk (de tas past amper op de tafel, als ik mag overdrijven).  De plannen voor de voormiddag liggen al vast, al zullen we onze KW moeten aandoen, want zoals voorspeld is het weer niet al te best.  Wanneer we ons klaarmaken om te vertrekken (we besluiten om onmiddellijk al ons gerief mee te nemen, we hebben geen band met het hotel) is het buiten nog aan het regenen.  Ik kijk ernaar uit om mijn schilderij terug te zien in …

Musée d’Orsay: we moeten niet zo ver tot de metro en het regent niet erg hard, dus daar kunnen we wel tegen voor onze tweede dag in Parijs.  We rijden met de RER tot vlak aan Musée d’Orsay en de aanschuif is betrekkelijk kort.  Alleen al de aanblik van l’Eglise d’Auvers sur Oise is voor mij voldoende om de uitstap naar hier en naar Parijs te rechtvaardigen.  Ik ben een fan van Van Gogh en vanaf de eerste keer dat ik het schilderij zag (ik had het daarvoor nooit gezien) was ik er compleet weg van.  Nu ik het de tweede keer zie weet ik ook waarom: het is zo intens en zo mooi van kleur, het is een geniaal meesterwerk en het hangt waar het moet hangen.  Ondertussen krijgen we ook een mooi panorama van Parijs te zien en zie daar, het is helemaal opgeklaard, zo wacht ons nog een zomerse dag.  We blijven nog betrekkelijk lang hangen in Musée d’Orsay tot we het er beu zijn en dan kijken we nog effe naar mijn schilderij en is het tijd voor de volgende etappe.  Ik stel voor om twee haltes verder te rijden met de trein, zo kunnen we de Eifeltoren van dichtbij bekijken.

De Eifeltoren: omdat we langs de verkeerde kant uit de metro komen moeten we een stukje langs de Seine wandelen.  De zon schijnt nu volop en we kuieren in de richting van het monument.  Nu moeten we er niet persé op klimmen om te weten dat het indrukwekkend is, en vermits het bijna middag is vinden we het belangrijker om eten en drinken te zoeken.  Achter de hoek van de Eifeltoren, recht tegenover een sportplein vinden we het uitgelezen terrasje: we zitten er nog net in de zon, ze hebben er Poulet Rôti op het menu (waar mijn lief al van de dag tevoren over spreekt) en we drinken er ons eerste pichet witte wijn.  We genieten van het eten, van de wijn, van de omgeving en van het feit dat het hier bijzonder goed weer is.  Misschien dat het straks wel wat onweerachtig zal worden, maar wat er nu is laten we over ons komen.

Een stormachtige crêpe: We besluiten om in de straat tussen Parc du Luxembourg en het Pantheon een crêpe te gaan eten op een terrasje.  Maar daar betrekt de lucht al en ik stel voor om ons snel binnen te gaan zetten, want volgens mij kan het nogal gaan regenen.  We bestellen ons een crêpe en een pichet rosé en dan gaan de poppen aan het dansen: buiten begint het te stormen en vliegen de paraplu’s en tafels over de straat, mensen vluchten snel naar binnen en obers proberen om het weggevlogen materiaal te verankeren.  De regen valt in bakken naar beneden terwijl we genieten van onze bestelling.  En tien minuten later begint de zon opnieuw te schijnen en kunnen we terug op het terras om onze wijn binnen te gieten.  We besluiten om de rest van de dag vooral te besteden aan het drinken van wijn en van waar we nu zitten lijkt de beste plaats de Rue Mouffetard (niet ver wandelen en voldoende café’s).

Rue Mouffetard, part 2: een cocktail had er wel in gegaan, maar het café op het pleintje van de Rue Mouffetard is vreselijk duur en dus wordt het een witte wijn.  Naast ons neemt een koppel plaats die een fles rosé bestellen, ze zijn duidelijk (aan de uitspraak te merken) niet van Parijs en als ik hun daarop wijs raken we in gesprek.  Janet en Russ zijn Amerikanen uit Portland en we hebben een uitgebreide babbel over de volgende onderwerpen: Amerika, België, kinderen, honden, katten, roken,…  Wanneer we naar onze volgende bestemming vertrekken is de tijd gevlogen en zullen we een aantal terrasjes minder moeten doen dan gepland.  We moeten nog tot aan Montmartre geraken voor souvenirs en dus vertekken we met de metro.

Souvenirs: ver geraken we echter niet, want mijn lief moet dringend naar het toilet, dus stappen we onderweg uit en gaan we een wijntje drinken op een terras.  Ik hoef niet zonodig nog een glas wijn, maar ik krijg meer dan verwacht: na ongeveer een half glas gedronken te hebben blaast een stormwind mijn glas van tafel, waarna ik zonder probleem een ander, vol glas krijg.  Zo komt een mens nog ’s iets tegen…  Daarna rijden we met de metro tot achter Montmartre, zodat we aan de achterkant van de Sacré Coeur uitkomen.  Op zich is dat een goed idee, omdat je dan eens een andere kant ziet (letterlijk en figuurlijk), maar wat er niet op de wegenkaart staat is dat het vanaf de metro steil naar boven is.  In het begin dan de uitstap zou dit nog gelukt zijn, maar nu voelen we allebei onze benen niet meer.  We geraken toch boven en doen onze inkopen in de souvenirwinkeltjes.  Omdat het er zo mooi is blijven we er nog een paar minuten hangen (nog een laatste foto van het uitzicht over Parijs), maar dan is het onherroepelijk tijd om richting Gare du Nord te gaan.  Onderweg merken we dat we eigenlijk in tijdnood zitten: we kunnen nog 1 metrostation verder, maar dan is de beste keuze om nog een eind te stappen tot aan het station.  We willen nog snel iets eten (fastfood: McDonalds, maar daar staat een lange rij aan te schuiven, dus hebben we amper tijd om een hamburger naar binnen te werken) en an staat de Thalys te wachten om te vertrekken.

De terugkeer: mijn lief valt direct in slaap en wordt pas wakker wanneer we in Brussel Zuid aankomen.  We moeten dan nog tot Vilvoorde met de trein en dan nog een tiental minuten met de auto.  De baysitters zijn ook blij dat ze naar hun bedje kunnen en wij zijn moe, maar hebben er mooie herinneringen aan overgehouden.  De plannen zijn om in het najaar naar Barcelona te gaan op een cityrip.  Parijs was een enorme meevaller en we weten waar we volgende keer rekening mee moeten houden (sneller wijn beginnen drinken, bijvoorbeeld), zodat we er zeker nog ’s terug naartoe gaan.

Laat een reactie achter

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *