VRIJ 17/07

06:31 – nog 406 km tot Barcelona, gelukkig is Sant Pere Pescador niet zover.  We waren ondertussen onderweg van 8 uur de vorige avond en ik schatte dat we nog ongeveer 4 uur te rijden hadden.  Als we zonder problemen verder konden zouden we veel te vroeg op de camping zijn, vermits we eigenlijk pas om 16 uur in de bungalow konden (4 jaar geleden waren we ook wel vroeger in de bungalow gemogen).

07:17 – ontbijt in Frankrijk, croissants en melk.  Bij de eerste de beste bakker in een klein dorpje zal je waarschijnlijk veel betere croissants kunnen vinden dan hier langs de autostrade, misschien een tip voor volgende keer (toch tijd genoeg, dus de autostrade af rijden en op zoek naar een bakker).

11:16 – toegekomen op de camping, wachten op de sleutel van de bungalow en eerste SMS-jes sturen vanop een terrasje.  Om en bij één uur krijgen we de sleutel en kunnen we beginnen uitpakken.

15:49 – naar het dorp voor de eerste inkopen, Nils ligt in slaap en wordt in compromiterende omstandigheden gefotografeerd.  Nieuwe crocs voor Nils, een Hello Kitty body board voor Lore (hierna gewoon bord genoemd) en een kapitein/piraat body board voor Nils gekocht.  We parkeerden aan de andere kant van de brug, maar dat zal voor de laatste keer zijn, de brug te voet oversteken is een hachelijk avontuur.

18:08 – Tiffany wordt door de Franse buren gevraagd voor een balspelletje en even later staan alle kinderen mee te spelen.  De bedoeling van vakantie op een camping is onder andere om contacten te leggen met de buren, maar het zijn toch vooral de kinderen die het initiatief moeten nemen.

20:07 – Nils op de foto met een rol plakband op zijn hoofd, voor de rest vraag ik me af waarom.

20:08 – eerste foto van een glas sangria: zoek het verband met vorige…

20:20 – er steekt een straffe wind op en het is tijd om de tent van Tiffany op te zetten, de piketten willen niet in de grond en we roepen de hulp in van onze Duitse overburen, die geen hamer hebben maar een tang, dat haalt niks uit dus zal Tiffany de eerste nacht in de “living” slapen.  Eerste avondeten: een kartonnen pizza van in het restaurant op de camping, het zal de laatste keer zijn dat we daar gaan eten (halen).

ZAT 18/07

11:00 – Tiffany gaat met de kindjes en Lisa (een Zwitsers meisje van 7, van de bungalow schuin over ons) zwemmen in één van de vele zwembaden van Camping Amfora, wij gaan boodschappen doen voor onze eerste BBQ (vlees, groenten, …)

13:40 – klaar om naar het strand te gaan met de borden van de kinderen.

14:47 – een voorzichtig begin: met de voeten in het water van de baai van Rosas (Sant Pere Pescador ligt aan de baai van Rosas).

15:35 – Lore is klaar om het Hello Kitty bord te proberen, geen golf is haar te hoog.  Al duurt het soms een tijd (een uur, twee uur) vooraleer ze echt in het water durft, van dan af is Lore een waterrat.

19:08 – de BBQ is klaar!  De merguez smaakt naar vlees!  De worsten voor de kinderen smaken ook naar vlees!  Bij uitbreiding wordt de kip ook door iemand afgekeurd.

20:35 – dankzij de hollandse buren weten we dat er elke dag een minidisco is voor de kinderen, Lore is ondertussen vriendjes met Tess (gaat wat makkelijker qua taal en leeftijd dan bij Lisa, Tess wordt 6 binnen 2 weken).  De minidisco is op maat van Lore, dit gaan we zeker nog doen.

ZON 19/07

11:00 – marktje in l’Escala, we herinneren ons van 4 jaar geleden dat er een soort van kermis was die heel laat opende…  Nadat we met wat moeite een plaats vinden voor de auto starten we met een drankje op een terras en komen onmiddelijk in het Spaanse ritme, wat vooral betekent dat we heel lang moeten wachten vooraleer we bediend worden, daarna proberen we ons een weg te banen tussen de kraampjes van de markt.  Kennelijk zijn we niet de enige die het goede idee hadden om naar de markt te gaan, het is er ongelofelijk druk, zodat we soms geen stap verder geraken.  We slagen erin om voor Lore een roze danskleedje te bemachtigen, voor Nils een grote piratenvlag en voor de dames een kwart watermeloen.  Dan besluiten we dat het veel te druk is voor ons en we vleien ons neer op een terras naast de kermis (die nu ook gesloten is).  Ondanks de aanwezigheid van Lore, die in paniek laat weten dat het niet mag, gaat Nils toch al ’s proberen op het stilstaande treintje.

14:57 – veel wind en veel kitesurfers op het strand.  Tiffany probeert te zonnen en wordt een zandmannetje, de kinderen houden het bij het bouwen/afbreken van zandkastelen.

16:33 – gekozen voor de betere oplossing: van het strand gewaaid en de koelte van het zwembad opgezocht.

17:10 – met een ijsje terug naar de bungalow.

18:00 – recht tegenover de camping vinden we een restaurant waar we hopen op een lekkere pizza.  De bediening is zeer vriendelijk, het menu is in het hollands (of frans of engels als je wil) met een aantal leuke fouten (je kan er bijvoorbeeld een frikandel eten met frieten of krotetten, voor de fijnproever is er ‘lam terug in de oven’) en de pizza is er wel degelijk heel lekker.  De curryworst met frietjes voor de kinderen en het slaatje voor de papa zijn ook lekker.  Hier komen we zeker nog ’s terug.

20:04 – balspelletje met alle buurkinderen

20:22 – tijd om naar de minidisco te gaan, Lore fier in haar roze danskleedje.  Het valt ons op dat de papa van Tess zowat alle liedjes meezingt, wat enkele vragen bij ons oproept.

MAA 20/07

10:41 – ’s morgens naar het strand gegaan, zodat we minder last hebben van de wind.  Tess van de buren gaat al mee, de ouders en Melle (hun zoontje van bijna 5) komen ook.  Nogal vreemd dat we met een hollands koppel aan het strand zitten, maar het zijn geen lawaaierige, schreeuwerig-oranje T-shirts dragende, obers-afsnauwende noorderburen, dus we kunnen er best een uurtje mee samen zijn, ook al was het maar omdat Tess en Lore heel goed overeenkomen.  Alleen nogal spijtig dat we hun naam niet kennen, we komen niet verder dan Munie en Lamar.

14:59 – het oorspronkelijke plan was om naar Cadaqués te gaan, maar op tijd denken we eraan dat het er wel ’s zeer druk kan zijn doordat het markt is en al vrij laat om nog naar daar te rijden (toch een uur rijden).  Het alternatief is om naar het Dalí museum in Figueres te gaan, we hopen dat het voor de kindjes ook interessant is omdat er nogal rare dingen te zien zijn.  Door de schuld van de chauffeur duurt het even voor we het museum vinden, maar dan vinden we snel een parking en kunnen we Figueres ontdekken, dus beginnen we met een terrasje en een ijsje.

15:51 – er staat een kleine file om het museum binnen te kunnen (voor Tiffany tijd om buiten een paar geslaagde foto’s te nemen) en dan openen we een deur naar de wereld van Dalí.  De eerste indrukken zijn overweldigend en het ganse museum ademt een onwerkelijke sfeer uit, iets meer dan een uur later staan we terug buiten (toch soms een beetje snel gegaan om de kinderen niet teveel te vervelen) met mooie foto’s.

18:45 – Lore is natuurlijk heel blij om opnieuw aan de bungalow te zijn, zodat ze verder kan spelen met Tess en te wachten tot het tijd is om naar de minidisco te gaan.

DIN 21/07

10:57 – nationale feestdag voor de belgen, speeltijd voor de kinderen.

15:35 – we willen een kijkje gaan nemen naar de bungalow/stacaravans in Aquarius, maar de kinderen hadden liever iets anders gedaan.  Lore probeerde zelf zonnecrème op haar gezicht te smeren maar smeerde vooral in haar oog en ze blijft de ganse weg tot aan Aquarius plus de ganse tijd dat we daar zitten voor een drankje zeuren en wenen over haar oog.  Nils vindt het leuk om mee te doen en dus blijken ze allebei last te hebben van hun oogjes.  Meer dan een uur moeten we hun bui aanhoren, tot we terug naar Amfora gaan.

18:47 – tijd voor pizza, we hebben deze keer het fototoestel mee, zodat we Nils kunnen vastleggen wanneer hij in de olijfboom zit.  Nota: er staan ook eucalyptusbomen.  De pizza is weer lekker, de spaghetti voor Tiffany ook en de bediening is zeer vriendelijk.  Voor een kleine 50 EUR hebben we weer lekker en gezellig gegeten.

20:18 – nog snel een paar foto’s met de knuffels voor het tijd is om naar de minidisco te gaan.

21:37 – snel effe proberen of de vuurwerkstokjes wel werken…

WOE 22/07

10:49 – vandaag mogen de kindjes niet zeuren want het is de verjaardag van mama!  Na een uitgebreid ontbijt en het geven van de cadeautjes kunnen we op weg naar Cadaqués.  Een prachtige rit door de bergen brengt ons naar het meest geliefde dorpje.  We zetten ons direct neer op een terrasje in de baai (dorst gekregen van de rit) en kunnen ons daarna concentreren op wat we hier vooral komen doen: shoppen.  Maar ook genieten van het mooie dorpje, bijvoorbeeld de plaats van waar Dalí het uitzicht over Cadaqués schilderde, het opspringende water tegen de rotsen, de weggetjes tussen de pitorske gebouwen,…

12:35 – Dorst en honger krijgen we van al het shoppen (en een lichtere portefeuille), we vinden een gezellig terras waar we voor het eerst tapas eten.  We hebben al heel wat minder honger wanneer we van het terras stappen.

13:27 – de kinderen vinden een kleine speeltuin, Nils krijgt slaag van een klein meisje en ze rapen stenen die kunnen dienen om te knutselen.

13:59 – we vervolgen onze weg langs de baai tussen winkeltjes en mooie uitzichten, ook een beetje op zoek naar een ijsje.  Tot hiertoe hebben we eigenlijk nog geen echt lekkere ijsjes gevonden, vaak kunnen we in een café (lees: op een terras) wel een keuze maken uit verschillende klaargemaakte ijsjes type cornetto, calipo en dergelijke, maar een menukaart met dame blanche en aanverwanten vinden we hier niet.  Voor deze keer wordt het dus opnieuw een voorverpakt ijsje.

15:15 – nog de laatste paar winkeltjes en dan besluiten we om naar de camping te gaan om in het zwembad te duiken.  We hadden alles bij om in Port Lligat naar het strand te gaan, maar we zullen dat voor een andere dag houden.

16:33 – wanneer we bijna opnieuw op de camping zijn springt er een grote sprinkhaan op de voorruit van de auto en hij is niet van plan om er snel af te springen.  We zwemmen tot het tijd is om te eten en we eten tot het tijd is voor de minidsco.  Voor Tess is het de laatste avond, maar ze hebben maar weinig tijd voor de minidisco.  Lore mag een paar vuurwerkstokjes aansteken voor de verjaardag van mama.

21:39 – aan de bungalow steken we de rest van de vuurwerkstokjes aan.

22:50 – tijd voor de volwassenen om op stap te gaan, we dachten een goede reggae-achtige kroeg (Exodus genaamd) gezien te hebben niet ver van Sant Pere, maar die blijkt gesloten te zijn.  Gelukkig komen we terecht bij de Ché, een strandbar met de beste caipirinha’s!  Een leuke afsluiter voor de verjaardag.  We maken ook een paar leuke en rare foto’s en zijn net vóór middernacht terug op de camping.

 

DON 23/07

18:34 – tegen de late namiddag gaan we opnieuw naar l’Escala, waar het nu wel minder druk zal zijn.  We hebben er vorige keer in een flits een leuke bar gezien en die willen we nu verkennen en met een beetje geluk zijn de attracties nu wel open.  Maar eerst tijd voor ons eerste lekkere ijsje: er is een ijskraam met wel dertig verschillende soorten schepijs van de beste kwaliteit.  Daarna op zoek naar souvenirs, zonnecrème, een zwemband voor Nils en spulletjes om uit het zwembad te zoeken voor Lore.  Tapas kunnen we pas vanaf 7 uur krijgen, dus besluiten we het bij een caipiranha te houden.

18:55 – van alle mogelijkheden besluiten we om in de bar te blijven zitten en tapas en pizza te eten, de caipiranha bevalt ons wel dus moeten we niet te lang nadenken.  De tapas en de pizza zijn lekker.

20:42 –  de attracties zijn open, dus kunnen de kinderen nu op een rijdend treintje.  De oplettende lezer heeft gemerkt dat we vandaag niet naar de minidisco gaan

VRIJ 24/07

11:11 – vandaag staat Port Lligat op het programma, waar we gaan voor strand en zee.  Duidelijk een ander strand (stenen in plaats van zand), veel minder volk en een andere zee (een kleine baai waar motorboten aanmeren, geen golven), dus veel gezelliger en de moeite waard om te doen.  Aan het einde van de baai, na een korte wandeling over het strand ligt ook het huis van Dalí, we proberen het te bezoeken, maar hadden op voorhand moeten reserveren.  Ondertussen hebben we ook het aanleggen van een nieuwe steiger in de baai meegemaakt van heel dichtbij, we zijn zelfs moeten verhuizen op het strand.  We keren op een deftig uur weer naar de camping voor het zwembad en ijsjes.

17:15 – de ijsjes zijn niet zo lekker als in l’Escala, maar er is behoorlijk goed schepijs en natuurlijk een hoop voorverpakte ijsjes, voor ieder wat wils dus.

17:41 – speeltuin – BBQ – minidisco – speeltuin om de avond af te ronden.

22:47 – Nes en Tiffany gaan nog een caipirinha drinken in de Ché.

ZAT 25/07

11:40 – Bij ons vorige bezoek aan Figueres hadden we 2 opmerkingen: we hadden de buitenkant van het Dalí-museum maar van één kant kunnen bekijken (de andere kant is echter zeer de moeite waard) en er was een McDonalds!  Vermits we ook nog ’s een marktje wilden doen was het vandaag de uitgelezen kans.  Moe van het nemen van foto’s zetten we ons met een verfrissend drankje op een terras (hetzelfde als vorige keer op een heel gezellig pleintje), daarna shoppen we nog een beetje omdat het marktje niet is wat we dachten (of dat kon ik opmaken aan de uitleg van de ober) en dan is het tijd voor het middageten.  McDonalds is overal zowat hetzelfde, dus geen verrassingen, het smaakt wel.

16:38 – Warm genoeg; dus zoeken we afkoeling in het zwembad, fantastisch dat het op minder dan een minuut lopen van de bungalow is.  Het is ook tijd om daarvan mooie foto’s te nemen, zodat iedereen achteraf kan zien hoe blauw het water er wel is.

19:07 – We denken dat we honger hebben en we willen zeker voor een laatste keer naar het restaurant tegenover de camping (en voor morgen hebben we andere plannen), de bediening is nog altijd even vriendelijk en het eten is lekker, alleen hadden we eigenlijk geen honger (toch nog netjes zowat alles opgegeten, uit beleefdheid).  De kindjes krijgen een chuppa chup (waarvan ze er in de bungalow ook nog twee liggen hebben).

20:07 – lekker eten hoeft niet lang te duren, we zijn al terug op weg naar de bungalow.

20:46 – de laatste keer minidisco, omdat er morgen een miniplaybackshow is.  Lore is weer goed in vorm.

22:00 – de mama en de papa willen te voet langs het strand naar de Ché, het moet eigenlijk wel mogelijk zijn, maar nog maar net op het strand worden ze aangevallen door een horde muggen.  Het is ook moeilijk om in te schatten hoever het is, er naartoe gaan zou nog wel lukken, maar dan moeten we na een paar caipirinha’s wel weer terug, terwijl we dan al in ons bed willen liggen.  Het alternatief is de Chihuahua (sinds enige tijd Tropic Beach genaamd), maar het blijkt een onwaardig alternatief: veel slechter kan een caipiranha niet zijn en de andere cocktails (martini francès, wodka met ananas en weet ik veel  – margarita, normaal gezien tequila, triple sec, limoensap en ijs) zijn niet te drinken.  We doen dat dan ook niet, we proberen wel om er één enkele goede cocktail van te maken, maar zelfs dat lukt niet.  We maken een paar rare foto’s en gaan slapen.

ZON 26/07

10:41 – onze laatste dag, we besluiten om niet veel te doen, maar we moeten nog naar het dorp voor souvenirs en crocs voor Lore.  De souvenirs vinden we vrij makkelijk op de meest geschikte plaats, een grote winkel vol met aardewerk.

12:36 – er moeten nog snel wat aankopen gedaan worden in de plaatselijk supermercat voor het middageten, dus pootjebaden de kindjes in ons eigen zwembad (of dient dat om de vuile afwas in te zetten).  De aankopen lijken elke keer op elkaar: een fles cava en iets anders.

13:58 – we proberen alles te combineren op deze laatste dag, te beginnen met het strand.  De kindjes willen niet persé hun bord gebruiken, dus is het tijd voor de volwassenen om ze te proberen, wat wel leuk is in de woeste golven.  Voor Nils maken we een groot kasteel, met een ondergrondse gang waar water van de zee in kan stromen.

16:51 – genoeg strand, nu naar het zwembad (ook deze keer met fototoestel).  Niet op foto, maar wel op film: Nils heeft een nieuwe zwembroek gekregen één van de eerste dagen en elke keer hij uit het zwembad klimt hangt die onder zijn billen, een grappig zicht.

17:25 – genoeg zwembad, nu een ijsje.  Ook dat blijkt de moeite waard om te filmen.

19:32 – tijd voor onze laatste BBQ, wat een waar slagveld maakt van de tafel.

19:50 – nog snel effe een baseballwedstrijd en dan is het tijd voor…

20:17 – met zijn allen naar de Ché.  Voor de kindjes is er een uitgestrekt strand waar ze helemaal van gebruik maken, voor ons zijn er de beste caipirinha’s!  Onze laatste avond levert veel mooie foto’s en filmpjes op, iedereen kan er lopen over het strand of baseball spelen en het is spijtig dat we terug naar huis (lees: de bungalow) moeten.

MAA 27/07

10:48 – om 10 uur moesten we uit de bungalow, maar dat luk niet echt.  Het is ook lang wachten aan de receptie (de juiste papieren overhandigen, nakijken of de bungalow in orde is, waarborg terugbetaald krijgen) en dan moeten we nog langs de bodega voor 5 liter sangria.  Dan is het tijd om afscheid te nemen van Sant Pere en maken we nog een laatste stop om de fameuze zonnebloemenfoto’s te nemen (daar waren we al tien dagen op aan ’t wachten).  Het is al na 12 uur vooraleer we de grens met Frankrijk oversteken en dan wachten ons nog kilometerslange autostrades.

19:40 – het was de bedoeling om omstreeks 18 uur aan te komen in een bed and breakfast die we op internet geboekt hadden.  Die bed and breakfast ligt nabij Argenton sur Creuse, ongeveer in het midden van onze weg naar huis.  Ik had niet precies berekend hoe lang we onderweg waren, dus het was wachten op het eerste verkeersbord dat de kilometers aangaf.  Ik had ook niet precies de route bekeken, maar vermits we met de kinderen om de zoveel kilometer toch moesten stoppen had ik nog een wegenkaart bekeken: eerste meetpunt Toulouse, dan Limoges en dan Chateauroux.  We zouden dus pas na Toulouse (dat al zowat 200 km ver was van waar we nu waren) weten hoever het was tot aan Limoges en dan was het nog wachten tot we ergens nabij Limoges de afstand tot Chateauroux (of Argenton sur Creuse) kenden.  De 200 km tot aan Toulouse waren nog te overzien, maar daarna hadden we 266 km tot Limoges voor de boeg.  Het waren de langste 266 km van de hele vakantie…  En dus waren we ook ongeveer een uur later aan de bed and breakfast, waarvan we al wisten dat ze open gehouden werd door Edward en Malcolm.  Tja, als je hier gaat denken dat het een homokoppel zou zijn, denk ik dat je gelijk hebt, maar het was er anders niet aan te zien.  Ik had me waarschijnlijk meer de twee typetjes voorgesteld uit de BBC-reeks over huizen decoreren, maar deze 2 heren zagen er toch wat anders uit.  Om te beginnen waren ze ouder en had Edward een mechanisch been (een betere versie van een houten been).  De omgeving is er prachtig, zoals het hoort bij een B&B en we krijgen nogal snel een glas wijn, dat later in de richting van een fles wijn ging (toch telkens in een glas gegoten).

20:34 – om de nadruk te leggen op de omgeving krijgen we nog een regenboog te zien, terwijl de BBQ volop gestookt wordt.  De kindjes krijgen de kans om verse eitjes te rapen en omdat het voor hun anders nogal laat zou worden krijgen ze spaghetti bolognaise.  Voor ons is het wachten op een lekkere BBQ met lekkere groentensalade, pastasalade en aardappelsalade (per slot van rekening zijn onze gastheren Britten) en niet te vergeten voldoende wijn.  Het Engelse gezin dat daar voor langere tijd logeerde houdt het rond 10 uur voor bekenen (of ging slapen) en wij blijven nog wat babbelen, zodat we meer te weten komen van Edward en Malcolm.

DIN 28/07

09:48 – wat rest er nog te zeggen, het is officiëel de laatste dag van onze vakantie en het is tijd om naar huis te gaan.  We hebben voor het eerst sinds lang in een echt bed geslapen, maar daarom hebben we nog niet lang geslapen (te warm en daarna te koud).  Ik moet nog effe naar Argenton sur Creuse om geld af te halen en Lore krijgt nog hippe teenslippers van Edward.  Ik maak weer een schatting: omstreeks 18 uur zullen we terug thuis zijn.

10:49 – Nils krijgt nog een crisis wanneer we net onderweg zijn: hij moet plassen, maar eens hij uitgestapt is wil hij niet.  Daarna zet hij het op een zeuren en wenen tot ik me kwaad maak en de eerste afrit neem en me aan de kant zet.  Wanneer hij ziet dat we anders niet verder rijden doet hij opnieuw normaal.  Op dat moment zie ik in mijn spiegel dat er een man naar ons toe komt die me vraagt of er een probleem is, het is een man van de wegenwacht.  Ik verzeker hem dat het probleem verholpen is en dat we verder kunnen (daarvoor moeten we wel een omweg maken, de afrit heeft geen bijhorende oprit).  Op de ring rond Parijs verliezen we nog wat tijd doordat er ergens een ongeval gebeurde, maar we kunnen redelijk vlot terug richting België.

17:10 – terug in België.  Gelukkig dat onze terugrit er bijna op zit, maar liefst van al hadden we nu in het zwembad van Amfora gezeten.  De balans is snel gemaakt: geen noemenswaardige problemen; heel goed weer gehad; de camping is zeer netjes en heeft schitterende zwembaden, maar het zit er vol Nederlanders; de omgeving van Sant Pere is bijzonder mooi en er blijven nog een heleboel bezienswaardigheden waarvoor we deze keer geen tijd hadden; de terugweg in etappes was een goede keuze, de bed and breakfast ook.  Tja, indien we volgende keer weer op vakantie gaan kunnen we zonder problemen hetzelfde doen, misschien zelfs wat langer blijven zonder dat we ons zullen vervelen.  Sant Pere, here we come!

Leave a comment

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *